W drodze na Wembley: odwzajemniona miłość i pucharowy Hat-Trick

Zapraszam na kolejną opowieść z serii "W drodze na Wembley". Dzisiaj weźmiemy pod lupę najlepszy okres w historii obu klubów.











Borussia Dortmund

BVB to ewenement w skali Europy, a może i nawet świata. Borussia Dortmund jeszcze kilka lat temu rozpaczliwie broniła się przed spadkiem, mimo to na Westfalenstadion co mecz meldował się niemal komplet widzów. Doping na słynnej Südtribune, na której mieści się 27 tysięcy widzów, jest paraliżujący dla każdego rywala BVB. W sezonie 2006/2007, kiedy Borussia zajmowała przedostatnie miejsce w tabeli, frekwencję oszacowano na 73 tysiące widzów. Niewątpliwie BallspielVeiren Borussia to klub unikatowy i szczególny. Największy sukcesy klubu przypadły na sezon 1996/1997, kiedy to klub z Zagłębia Ruhry sięgnął po Ligę Mistrzów, a kilka miesięcy później po Puchar Interkontynentalny. Borussia Dortmund w wiosennej fazie pucharowej pokonała Auxerre (3:1 i 1:0) oraz Manchester United (1:0 i 1:0). Finał zbiegł się z jubileuszem - setnym meczem Żółto-Czarnych w europejskich pucharach. Borussia Dortmund w finale na stadionie odwiecznego rywala - Olympiastadion mierzyła się z Juventusem Turyn w składzie - Klos, Kohler, Sammer, Kree, Reuter, Lambert, Paulo Sousa, Heinrich, Möller, (88. Zorc), Riedle, (67. Herrlich), Chapuisat, (70.Ricken). Trenerem ówczesnej "złotej drużyny" Dortmundu był słynny Ottmar Hitzfeld. Setny mecz w europejskich pucharach okazał się jak do tej pory najważniejszym w historii klubu. Dwie bramki dla Borussii strzelił Karl-Heinz Riedle w 29 i 34 minucie. Dla Włochów był to szok. Bramkę kontaktową strzelił niespełna 23-letni wtedy Alessandro Del Piero w 64 minucie. Do historii niemieckiego futbolu przeszedł efektowny gol Larsa Rickena w 71 minucie. Ricken, określany super rezerwowym, przelobował wychodzącego z bramki Angelo Peruzziego. 19-letni Ricken przeżywa najpiękniejszy wieczór w swojej karierze, a Juventusowi nie pomogli m.in. Zidane i Vieri w polu oraz Marcelo Lippi na ławce trenerskiej. Era Hitzfelda w Dortmundzie powoli dobiegła końca. Na zakończenie wspaniałego roku Niemcy zdobywają Puchar Interkontynentalny po zwycięstwie (2:0) nad Cruzeiro Belo Horizonte. Hitzfeld odszedł do obozu znienawidzonego - Bayernu Monachium. Dzień 28 maja 1997 roku to historyczny sukces Borussii Dortmund, klubu, który nie zbliżył się do tego rezultatu aż do 2013 roku. Czyżby czekała nas powtórka z historii?



Bayern Monachium

Lata 70' w Europie zdominowała drużyna Bayernu Monachium, która zdetronizowała ówczesnych króli europejskich boisk - drużynę Ajaxu Amsterdam. Od razu przypomina to niedawną detronizację FC Barcelony. Czy ostateczną? Nie jestem przekonany, ale czas pokaże. Höneß, Rummenigge, Beckenbauer, Müller i Maier. To były filary tamtej piekielnie silnej jedenastki, największe europejskie gwiazdy, również gwiazdy reprezentacji RFN. Bayern wygrał wtedy Puchar Mistrzów trzy razy z rzędu! Nie podlega dyskusji to, że wtedy piłka nożna stała na niższym poziomie niż teraz, ale wtedy wystarczyło jedno potknięcie, aby odpaść, bo Puchar Europy rozgrywano systemem pucharowym. Pierwsze trofeum przypadło na sezon 1973/1974, a Bawarczycy paradoksalnie mieli największe problemy w pierwszej rundzie, kiedy dopiero po rzutach karnych pokonali szwedzki Atvidabergs FF. W kolejnych rundach Bayern pokonywał drużyny z ówczesnego Bloku Wschodniego - Dynamo Drezno, CSKA Sofia i Ujpest Budapeszt. Na uwagę zasługuje mecz z rywalami z NRD, gdyż w pierwszym meczu padł wynik 4:3, a w rewanżu padł remis 3:3. Dwumecz miał bardzo dramatyczny przebieg. W finale Bayern natrafił na Atletico Madryt. Do wyłonienia zwycięzcy potrzebowano aż dwóch spotkań. W pierwszym padł remis 1:1, mimo dogrywki. Niespełna dwa dni później  - 17 maja 1974 roku - Niemcy rozgromili Hiszpanów aż 4:0. W kolejnym sezonie Bayern drugi raz sięgnął po Puchar Mistrzów. W pierwszej rundzie klub miał wolny los, bo z rozgrywek wycofała się ekipa Omonii Nikozja. Droga do finału wiodła przez NRD i ZSRR. Najpierw zwycięstwo z 1. FC Magdeburg, a potem z niezwykle silnym mistrzem Związku Radzieckiego - ekipą Araratu Erewań. Finał to zwycięstwo 2:0 z Leeds United. Trzeci puchar, wieńczący "złota erę" Bayernu został zdobyty po pokonaniu Realu Madryt w finale. To był ostatni jak do tej pory okres dominacji Bayernu Monachium w Europie. Ważne jest również to, że w międzyczasie drużyna RFN, składająca się w dużej mierze z piłkarzy Bayernu zdobyła złoty medal mistrzostw świata Obecna jedenastka aspiruje do powtórzenia tamtego zjawiska, a droga do tego wiedzie przez Londyn i mecz z Borussią Dortmund.



Już teraz zapraszam na kolejny odcinek serii, który będzie opowiadał o starciach Borussii i Bayernu z polskimi klubami.

                                              Kamil Rogólski

  

Czytaj więcej

W drodze na Wembley: nawiedzony ksiądz kapelan i bawarski awanturnik

Z dniem dzisiejszym zaczynam serię pt. "W drodze na Wembley". Będę opisywał w formie notek najważniejsze fakty z historii Borussii Dortmund i Bayernu Monachium. Seria zakończy się 25 maja, czyli w dniu finału. Pierwsza notka opisze wam powstanie obydwu klubów. Zapraszam do lektury...






Borussia Dortmund

Dzisiaj skojarzenia z Borussią Dortmund są oczywiste. Trzech Polaków - wizytówka polskiej piłki w Europie. Borussia stała się najbardziej polskim klubem z tych zagranicznych. Mało kto wie, że drużynę założyli... polscy emigranci. W ponad stuletniej historii klubu, zawodników z polskimi nazwiskami przewinęło się przez klub - co najmniej kilkudziesięciu. Byli to zawodnicy z Polski wywiezieni, bądź z polskimi korzeniami. Kto wie, może dzisiaj Borussii w ogóle by nie było, gdyby nie Polacy. Ballspiel Verein Borussia powstał w 1909 roku, założony przez członków katolickiej organizacji wspierającej właśnie emigrantów z polskich terenów, którzy na początku mieli problemy z ułożeniem sobie życia w protestanckim Dortmundzie. Młodzi ludzie pomagali rodakom i organizowali sobie czas wolny. Jednym ze sposobów była gra w piłkę. Przewodniczący organizacji - kapelan Hubert Dewald uważał grę w piłkę za grzeszną działalność. Żeby zapobiec tej degrengoladzie, kapelan organizował dodatkowe niedzielne msze wokół Borsingplatz, gdzie młodzi Polacy spotykali się, aby trochę pograć. Kapelan w ten sposób chciał zmusić wiernych do rezygnacji z futbolu na rzecz Kościoła. Z grupy wyłamało się kilkudziesięciu buntowników, którzy postanowili stworzyć organizację, aby sprzeciwić się upierdliwemu księdzu. 19 grudnia 1909 roku spotkali się w knajpie "Zum Wildschütz" i powołali klub do gier z piłką. Problem tkwił w tym, że nikt wcześniej nie zastanowił się nad nazwą. Wszyscy zaczęli rozglądać się po lokalu, szukając jakiejkolwiek inspiracji. Po czasie intensywnego myślenia nad nazwą, wybór padł na Borussię. Dlaczego? Bowiem tak nazywało się... ulubione piwo polskich emigrantów. Borussia to po łacinie Prusy, ale klubowi historycy uważają, iż Polacy o tym z pewnością nie wiedzieli. Kościół otwarcie skrytykował szatańską działalność, a ksiądz Hubert Dewald poświęcił całą mszę wigilijną na krytykę buntowników. W kilka miesięcy klub powiększył się do 100 członków. W pierwszym meczu rozegranym w 1911 roku Borussia Dortmund wygrała (9:3) z VfB Dortmund. Klub bez problemu uzyskał pozwolenie na grę w najniższej klasie rozgrywkowej. Z sezonu na sezon piął się wyżej, aczkolwiek na czas I wojny światowej (1914-1918) działalność zawieszono, gdyż niektórzy piłkarze byli na froncie. Borussia Dortmund wznowiła działalność w 1920 roku.


Bayern Monachium

Do czasu powstania Bayernu Monachium w mieście istniał jeden klub - MTV 1879 Monachium. Bayern Monachium powstał z inicjatywy niejakiego Franza Johna i 10 jego kolegów, którzy wcześniej należeli do MTV. Wszystko zapoczątkowała kłótnia o formację, jaką miał zastosować klub na jeden z meczów towarzyskich. Jedni chcieli ustawienia 2-4-4, a drudzy, do których należał Franz John, chcieli ustawienia 2-3-5. Późniejszy założyciel Bayernu uważał, że ustawienie z dwoma pomocnikami i czterema napastnikami jest zbyt... ostrożne i asekuracyjne. Tak głosi pierwsza z legend. Druga mówi o tym, że Johnowi nie spodobał się fakt, iż MTV 1837 Monachium miał tylko sekcję gimnastyczną, a prezes MTV miał uznać, że sekcja gimnastyczna wystarczy i nie trzeba tworzyć nowej - piłkarskiej. W obu opowieściach spójne jest to, że wściekli rebelianci udali się 27 stycznia 1900 roku do knajpy o nazwie "Gisela", gdzie powstał nowy klub w Monachium. Tak powstał Bayern Monachium, dziś jeden z najlepszych klubów świata. Początkowe lata działalności przyniosły od razu pierwsze sukcesy. Bayern w 1901 roku dotarł do półfinału mistrzostw południowych Niemiec. Rok później do Bayernu trafiło pierwsze trofeum - puchar... Bayernu. Były to mały turniej powołany przez Franza Johna, w którym brały udział wszystkie cztery monachijskie drużyny, nazywany nieoficjalnymi mistrzostwami miasta. Jak widać, okoliczności powstania klubu były dosyć trywialne. Taka panowała wtedy mentalność.

                                              Kamil Rogólski

Czytaj więcej

Hiszpania na kolanach. Wembley będzie niemieckie

Obiecałem trzy grosze o półfinałach, to właśnie są. Żadne meczowe relacje - kto zagrał świetnie, a kto strzelił ładne bramki. W końcu, była to prawie końcowa faza Ligi Mistrzów, którą każdy widział. Stwierdzam więc z góry, że to bez sensu. Żadnych relacji. Zamiast tego, utożsamię się w tym momencie z polskim "Januszem" i opowiem o swoich racjach, a jak mawia klasyk w filmie "Dzień Świra", moja racja jest najmojsza.

Właściwie to miałem napisać po pierwszych meczach, ale po co robić coś dwa razy? Poczekałem na rewanże. Obejrzałem w sumie trzy i pół, z czterech, bo po pierwszej połowie meczu Barcelony z Bayernem, na Camp Nou, stwierdziłem, że 45 minut można spożytkować lepiej. Ponadto, poczułem się śpiący. Nie mówiąc już o rozczarowaniu. Obejrzałem odcinek LOST, gdyż to w sumie ciekawiło mnie bardziej (dobry serial, polecam). Żółto-biały półfinał był całkiem inny, mimo wysokiego zwycięstwa Borussii w pierwszym spotkaniu, w drugim, paznokcie obgryzali nawet ci, którzy zwykle tego nie robią.

Kuba pisał o sezonowcach, wyjaśniając, że paradoksalnie są oni potrzebni. Między innymi po to, aby prześcigali się w lajkach na facebooku, które miały pomóc ich ukochanej drużynie.

"5-0 - 5 tys. lajków, wierzymy!!!". W końcu Bayern stracił w całej lidze 14 bramek, więc odrobienie strat było tak prawdopodobne, jak uśmiercenie w filmie Stevena Seagala. Chciałbym zobaczyć wszystkie twarze tych małych chłopców po meczu puszczanym na TVP1.

"Jak to, przecież Barcelona nie przegrywa, nigdy". Minuta ciszy w szkołach podstawowych i gimnazjach. Albo siedem minut. Dwie bramki z pierwszego meczu zostały przez Bayern zdobyte nieprawidłowo, jednak to nie umniejsza ich sukcesu. W rewanżu, spodziewałem się ze strony podopiecznych Vilanovy: szybkiej gry, mnóstwa strzałów na bramkę, chęci, choćby spróbowania nawiązania walki, tymczasem spotkanie zostało oddane walkowerem, nawet wynik się zgadza. Gol Pique był podsumowaniem tego dwumeczu. Złośliwi internauci znaleźli Dumie Katalonii nowych sponsorów: 7up oraz 7days. Modny jest też żart, jak Robben pyta Messiego - ile dni ma tydzień? Mnie osobiście raczej mało śmieszy, ale fani Bayernu sikają ze śmiechu.

Barcelona dostała lanie jak przeciwnicy drużyny Typowego Seby i Matiego na podwórku.

Michał Okoński poruszył temat przemijania. Zdecydowanie, zgadzam się. Umarł król, niech żyje król? Zobaczymy czy tak będzie. Barca od kilku lat była najlepsza, każdy marzył o jej zdetronizowaniu, jednak ich level był nieosiągalny. Zdarzały się pojedyncze przypadki klęsk, ale spowodowane ogromnym szczęściem przeciwnika katalońskiej drużyny. Taka Chelsea miała farta jak cholera, a to właśnie przez te lata było potrzebne do pokonania Barcy i jej tiki-taki. Mi osobiście od tiki-taki, bardziej imponował zakładany przez nich pressing, w momencie straty natychmiastowe naciskanie na rywala, praca zaczynała się od napastników. W środę, przez 45 minut tego nie widziałem, kompletnie. Zupełna bezradność. Narodził się chyba nowy gigant - Bayern Monachium, a właściwie chyba obudził.

Mają zakontraktowanego jeszcze najlepszego trenera świata. Wspaniały kolektyw. Możemy być świadkami zmiany warty. Teraz Bawarczycy będą nie do pokonania.

Real za to, zagrał ambitnie, z sercem, zaangażowaniem, determinacją. Prawie nawet awansował.

O czterech bramkach Lewandowskiego w pierwszym meczu naczytaliście się już mnóstwo, to dopowiem tylko tak: Robert to światowej klasy napastnik. Nie bójmy się o tym mówić, nie miejmy kompleksu polaczkości - niższości. To nasz nie może być dobry?  Przeczytałem gdzieś nawet LewanGOALski. Fajne, kupuję to. Przyznaję, że Real mnie zaskoczył. Przypominał serwala z afrykańskiej sawanny. To takie zwierzę podobne do geparda, ale użyłem go w porównaniu, bo ma fajniejsze uszy. Szkoda sytuacji, było ich naprawdę sporo. Ozil czy Ronaldo powinni dać prowadzenie Królewskim już w pierwszej połowie. Należy docenić klasę Borussii Dortmund - grali z Realem cztery razy: raz wygrali, raz zremisowali, raz upokorzyli, a raz zwycięsko przegrali. Bilans znakomity.

Mamy trzech Polaków w finale! Ostatnim, gdzie Polak odegrał wielką rolę, był Stambuł 2005 i Dudek dance, wielki comeback Liverpoolu, prawdopodobnie najlepszy finał w historii finałów. A największy bohater - właśnie Polak, nasz Jurek. Odtąd imię Jerzy nabrało innego znaczenia i przestało być kojarzone z Jurkiem z Klanu. Przekonamy się czy 25 maja czy trio z Dortmundu zapisze się w kartach historii jako pogromcy wielkiego Bayernu. Oby tylko drużyna Heynkesa nie zagrała do jednej bramki, tego się trochę obawiam... że Borussia jest jednak za słaba. Pozostają 22 dni. Proponuję odliczać.

Czytaj więcej

Skazany na BVB

Piłkarz całym sercem związany z klubem. Na meczach daje z siebie 200%. Wielki skarb dla drużyny. Sam też czerpie z tego wiele pożytku. Do czasu, kiedy to przywiązanie nie zaczyna przeszkadzać… Mam wrażenie, że to właśnie miłość do klubu stanęła na przeszkodzie w rozwinięciu skrzydeł przez Nuriego Sahina, obecnego piłkarza Borusii Dortmund.

Nuri Sahin zaliczył swój pierwszy występ w Bundeslidze, gdy miał zaledwie 16 lat. Swojego pierwszego gola dla Borussii Dortmund strzelił 3 miesiące później. Tym samym, stał się najmłodszym piłkarzem, który strzelił gola w pierwszej lidze niemieckiej. Już wtedy wielu wróżyło Sahinowi świetlaną przyszłość. Dodatkowe, cenne doświadczenie reprezentant Turcji zdobył na krótkim wypożyczeniu w holenderskim Feyenoord Rotterdam. W trakcie rocznego pobytu w Holandii młody Sahin strzelił 6 goli i zaliczył 5 asyst, a klub zdobył mistrzostwo. Po przygodzie związanej z występami dla czternastokrotnego Mistrza Holandii kariera Nuriego zaczęła nabierać tempa.

Po powrocie do BVB piłkarz zaczął regularnie występować w meczach drużyny z Dortmundu. Sezon 2010/2011 był dla Turka najbardziej owocnym sezonem do tej pory. Mając 22 lata, piłkarz został podstawowym zawodnikiem Borussii. Pomocnik zagrał wtedy 40 meczów, strzelił 8 goli i zaliczył aż 13 asyst. Razem z BVB wywalczył Mistrzostwo Niemiec. Wszystko wskazywało na to, że przed Sahinem stoi wielka kariera. W niedługim czasie spełniło się, jak mówił Nuri, jego marzenie.

„Grać u Jose Mourinho, to jak wygrać na loterii.”

W  2011 roku piłkarz podpisał sześcioletni kontrakt z Realem Madryt. Sahin jednak nie podbił Santiago Bernabeu. W drużynie Królewskich zagrał jedynie kilka meczów. Duże znaczenie na pozycję w pierwszym składzie miała kontuzja, która przytrafiła się Turkowi na samym początku przygody z Realem. Nie ma nic gorszego jak kontuzja wykluczająca zawodnika na samym starcie sezonu. Tak było i w tym przypadku. Po powrocie do zdrowa, Sahin nie znalazł już miejsca w podstawowej jedenastce. Najlepszym rozwiązaniem było odejście do drużyny, w której piłkarz mógłby rozgrywać regularnie pełne mecze, co przyznał zarówno zawodnik jak i trener.

„To był zaszczyt pracować z Jose Mourinho.”

Po wielu spekulacjach na temat zainteresowania Nuri Sahinem między innymi Arsenalu, czy Milanu,  ostatecznie piłkarz został wypożyczony do Liverpoolu. Swój debiut zaliczył waśnie z Kanonierami. Nuri Sahin nie kryje, że decyzję o wybraniu Liverpoolu pomógł mu podjąć Xabi Alonso. Jak sądzi Nuri, Xabi mimo gry dla Realu, w swoim sercu wciąż ma miłość do Liverpoolu. W angielskim klubie reprezentant Turcji grał jako „typowa 10”. Piłkarz przyznał, że nie czuł się dobrze na tej pozycji.

„Na sto procent mogę grać tylko wtedy, kiedy jestem szczęśliwy.”

Ostatecznie, pomocnik został wypożyczony przez swój ukochany klub. Po powrocie do Borussii, nie ukrywał radości. BVB zapewniło sobie możliwość wykupienia zawodnika po zakończeniu wypożyczenia, które ma trwać 18 miesięcy. Na dzień dzisiejszy najbardziej prawdopodobne wydaje się być pozostanie piłkarza w klubie z Dortmundu.

Borussia w tym sezonie, jak i w poprzednich, ma z zawodnika wielki pożytek. Po wypożyczeniu do BVB, Sahin dość szybko odzyskał miejsce w podstawowym składzie. Reprezentant Turcji zagrał 12 meczów, z czego w 6 mogliśmy go oglądać pełne 90 minut. Swoją dobrą formę udowodnił w meczu z SC Freiburg. Sahin zaliczył wtedy asystę i strzelił dwa gole. Był to, do tej pory, najbardziej udany mecz Nuriego, będąc na wypożyczeniu w Dortmundzie.

„Już wiem, gdzie chcę być i właśnie w tym miejscu jestem.”

Uznany, przez piłkarzy Bundesligi, za najlepszego gracza w roku 2011. Uwielbiany przez kibiców BVB. Jak widać, z wzajemnością. Niesamowicie zdolny i pracowity piłkarz. Najlepiej odnajduje się na niemieckich boiskach, pośród piłkarzy i szkoleniowców z Dortmundu. Czy mimo to, brak umiejętności adaptacji w innych, czołowych klubach może odbić się na jego karierze?

Czytaj więcej