Hiszpania na kolanach. Wembley będzie niemieckie

Obiecałem trzy grosze o półfinałach, to właśnie są. Żadne meczowe relacje - kto zagrał świetnie, a kto strzelił ładne bramki. W końcu, była to prawie końcowa faza Ligi Mistrzów, którą każdy widział. Stwierdzam więc z góry, że to bez sensu. Żadnych relacji. Zamiast tego, utożsamię się w tym momencie z polskim "Januszem" i opowiem o swoich racjach, a jak mawia klasyk w filmie "Dzień Świra", moja racja jest najmojsza.

Właściwie to miałem napisać po pierwszych meczach, ale po co robić coś dwa razy? Poczekałem na rewanże. Obejrzałem w sumie trzy i pół, z czterech, bo po pierwszej połowie meczu Barcelony z Bayernem, na Camp Nou, stwierdziłem, że 45 minut można spożytkować lepiej. Ponadto, poczułem się śpiący. Nie mówiąc już o rozczarowaniu. Obejrzałem odcinek LOST, gdyż to w sumie ciekawiło mnie bardziej (dobry serial, polecam). Żółto-biały półfinał był całkiem inny, mimo wysokiego zwycięstwa Borussii w pierwszym spotkaniu, w drugim, paznokcie obgryzali nawet ci, którzy zwykle tego nie robią.

Kuba pisał o sezonowcach, wyjaśniając, że paradoksalnie są oni potrzebni. Między innymi po to, aby prześcigali się w lajkach na facebooku, które miały pomóc ich ukochanej drużynie.

"5-0 - 5 tys. lajków, wierzymy!!!". W końcu Bayern stracił w całej lidze 14 bramek, więc odrobienie strat było tak prawdopodobne, jak uśmiercenie w filmie Stevena Seagala. Chciałbym zobaczyć wszystkie twarze tych małych chłopców po meczu puszczanym na TVP1.

"Jak to, przecież Barcelona nie przegrywa, nigdy". Minuta ciszy w szkołach podstawowych i gimnazjach. Albo siedem minut. Dwie bramki z pierwszego meczu zostały przez Bayern zdobyte nieprawidłowo, jednak to nie umniejsza ich sukcesu. W rewanżu, spodziewałem się ze strony podopiecznych Vilanovy: szybkiej gry, mnóstwa strzałów na bramkę, chęci, choćby spróbowania nawiązania walki, tymczasem spotkanie zostało oddane walkowerem, nawet wynik się zgadza. Gol Pique był podsumowaniem tego dwumeczu. Złośliwi internauci znaleźli Dumie Katalonii nowych sponsorów: 7up oraz 7days. Modny jest też żart, jak Robben pyta Messiego - ile dni ma tydzień? Mnie osobiście raczej mało śmieszy, ale fani Bayernu sikają ze śmiechu.

Barcelona dostała lanie jak przeciwnicy drużyny Typowego Seby i Matiego na podwórku.

Michał Okoński poruszył temat przemijania. Zdecydowanie, zgadzam się. Umarł król, niech żyje król? Zobaczymy czy tak będzie. Barca od kilku lat była najlepsza, każdy marzył o jej zdetronizowaniu, jednak ich level był nieosiągalny. Zdarzały się pojedyncze przypadki klęsk, ale spowodowane ogromnym szczęściem przeciwnika katalońskiej drużyny. Taka Chelsea miała farta jak cholera, a to właśnie przez te lata było potrzebne do pokonania Barcy i jej tiki-taki. Mi osobiście od tiki-taki, bardziej imponował zakładany przez nich pressing, w momencie straty natychmiastowe naciskanie na rywala, praca zaczynała się od napastników. W środę, przez 45 minut tego nie widziałem, kompletnie. Zupełna bezradność. Narodził się chyba nowy gigant - Bayern Monachium, a właściwie chyba obudził.

Mają zakontraktowanego jeszcze najlepszego trenera świata. Wspaniały kolektyw. Możemy być świadkami zmiany warty. Teraz Bawarczycy będą nie do pokonania.

Real za to, zagrał ambitnie, z sercem, zaangażowaniem, determinacją. Prawie nawet awansował.

O czterech bramkach Lewandowskiego w pierwszym meczu naczytaliście się już mnóstwo, to dopowiem tylko tak: Robert to światowej klasy napastnik. Nie bójmy się o tym mówić, nie miejmy kompleksu polaczkości - niższości. To nasz nie może być dobry?  Przeczytałem gdzieś nawet LewanGOALski. Fajne, kupuję to. Przyznaję, że Real mnie zaskoczył. Przypominał serwala z afrykańskiej sawanny. To takie zwierzę podobne do geparda, ale użyłem go w porównaniu, bo ma fajniejsze uszy. Szkoda sytuacji, było ich naprawdę sporo. Ozil czy Ronaldo powinni dać prowadzenie Królewskim już w pierwszej połowie. Należy docenić klasę Borussii Dortmund - grali z Realem cztery razy: raz wygrali, raz zremisowali, raz upokorzyli, a raz zwycięsko przegrali. Bilans znakomity.

Mamy trzech Polaków w finale! Ostatnim, gdzie Polak odegrał wielką rolę, był Stambuł 2005 i Dudek dance, wielki comeback Liverpoolu, prawdopodobnie najlepszy finał w historii finałów. A największy bohater - właśnie Polak, nasz Jurek. Odtąd imię Jerzy nabrało innego znaczenia i przestało być kojarzone z Jurkiem z Klanu. Przekonamy się czy 25 maja czy trio z Dortmundu zapisze się w kartach historii jako pogromcy wielkiego Bayernu. Oby tylko drużyna Heynkesa nie zagrała do jednej bramki, tego się trochę obawiam... że Borussia jest jednak za słaba. Pozostają 22 dni. Proponuję odliczać.

Czytaj więcej

Wtorek w Lidze Mistrzów, czyli podwójny zawał

 To, co wczoraj wydarzyło się w obu ćwierćfinałach Ligi Mistrzów było niesamowite, wprawiło mnie w osłupienie, wpatrywałem się w ekrany monitorów jak zahipnotyzowany.   Dwie godziny zajęło mi  zrozumienie wszystkiego, co się wydarzyło. Dwa fantastyczne mecze oglądane w tym samym momencie! Po raz kolejny zobaczyliśmy, że w futbolu IMPOSSIBLE IS NOTHING.

 Zacznę od meczu Galatasaray - Real. Wydawało się, że szybka bramka Ronaldo ustawiła spotkanie, właśnie - wydawało się. Turcy prezentowali się solidnie, grali lepiej niż Królewscy, jednak nie udało im się wcisnąć gola do szatni. Jednak to, co stało się w drugiej połowie spowodowało przemieszania w mojej mózgownicy. Pomyślałem: "Zaraz, przecież oni mogą dzisiaj wygrać 5-1 i awansować". Bo mogli i  mieli ku temu okazje. Gdy 72. minucie drużyna Fatiha Terima prowadziła 3-1 i wciąż napierała na bramkę Diego Lopeza, łapałem się za głowę.

 Bramka Eboue spowodowała u mnie zatracenie na pewien moment oddechu. Przekląłem sobie klasycznie, jak tradycyjny polski Janusz, w sposób synonimiczny do wypowiedzi: o cholera, uderzył Panu Bogu w okno. Jak dojdzie do jakiegoś głosowania na najpiękniejszą bramkę tej edycji Ligi Mistrzów poprzez: smsy, nagranie filmiku pt. "bramka, która uwiodła mnie najbardziej", wysłanie pocztówki do UEFA, jakkolwiek, to mój głos ma właśnie trafienie Iworyjczyka. Później, Raphaela Varana zszył Sneijder, tak, założył mu loszkę i ulokował piłkę w bramce. Klasa światowa. Zrehabilitował się w ten sposób za swoje poprzednie zagranie, to powinna być już jego druga bramka w tym spotkaniu. Bo jak można tak spudłować? Minęły dwie minuty i Lopeza piętką pokonał mistrz nad mistrze - Didier Drogba. Miał na plecach nie byle kogo, bo Varana. Oj, udzielił Didier lekcji młodemu obrońcy. Kiwałem głową z niedowierzania, Real był bezradny, Turcy rzucili się na mięso, zapragnęli przyrządzić sobie hiszpańskiego kebaba. Czyste konto w pierwszym spotkaniu okazało się być kluczowym argumentem awansu. Szanse gospodarzy pogrzebał niezawodny Cristiano Ronaldo. Przegrali, ale awansowali. 

 Najlepsze we wszystkim jest to, że w tym samym momencie oglądałem również spotkanie Borussii z Malagą. Akcje w obu meczach przeplatały się w sposób niesamowity - strzał Lewandowskiego, bramka Eboue, kapitalna szansa Goetze, trafienie Sneijdera, gol piętką Drogby, znakomita sytuacja niewykorzystana przez Reusa, a to było blisko 70. minuty. Dostawałem dreszczy z podniecenia. Wszyscy wiemy co stało się potem. Drużyna mistrza Niemiec najpierw straciła bramkę i tym samym - według wielu oglądaczy tego nieprzeciętnego spotkania - wszelkie szanse na awans. A się pewnie zdziwili, bo strzelili 2 bramki w 2 minuty. Skuteczna okazała się typowa ''gra na lagę", czyli ulubione zagranie szkockiej Premier League i polskiej Ekstraklasy.

Fakt, mało opowiedziałem o meczu, bo chciałem skupić się na czymś innym. Na tym co do cholery wyprawiają sędziowie liniowi! Zobaczcie sami:

 O! Jak pięknie widać spalonego. Sędzia biegnie co sił w nogach. Może myślał o dupie Maryni, może zobaczył teściową na trybunach, komornika, klauna (dużo ludzi boi się klaunów) i się zagapił. Ale nie można się zagapić w ćwierćfinale Ligi Mistrzów, proszę pana. Zobaczmy gdzie jest Eliseu, a teraz na pędzący pociąg Intercity na dole ekranu - pana z flagą, jeszcze raz na Eliseu, jeszcze raz na pana spóźnionego. Tak z dobre trzy metry odstaje, a w ataku Malagi nie grał Usain Bolt. Nie wiem czy piłka po strzale Baptisty by wpadła, ale mało mnie to obchodzi, bo dotknął jej Eliseu. Sytuacja wygląda tak, że trzeba podnieść flagę. Sędzia tego nie zrobił. Ale nie winię go, przecież nie zdążył za akcją.

 

Wrzuca nasza gwiazda- Robercik. Szkoda, że nie widać sędziego liniowego, chciałbym wiedzieć,   gdzie w tym momencie stoi. Wnioskuję, że musiał być tak podjarany, że nie wiedział nawet po co ma tą flagę. Ewentualnie wziął piłkarzy Borussii za czterech obrońców. Jak można było tego nie widzieć? No dobra, akcja leci dalej:

O Jezus Maria, następny spalony, w jednej akcji! Powiecie mi: nie znasz się, co Ty gadasz. A pamiętacie bramkę Rogera? Sytuacja identyczna. Bramkarz wychodzi z bramki, w tym momencie przed Santaną znajduje się wyłącznie jeden zawodnik Malagi - jest nim obrońca, a definicja spalonego mówi o tym, że powinno być ich CO NAJMNIEJ DWÓCH. Z reguły jest to bramkarz i obrońca, który na chwilę przyśnie. Wtedy mamy do czynienia z akcjami sam na sam. Tutaj jest tylko obrońca. Zamieńmy go teraz w głowie z bramkarzem. Spalony? Spalony. Szkoda Malagi, podobno wysłali pismo do UEFA, są wręcz oburzeni, ale co to da? Skandal sędziowski. Sędziowanie mizerne.

No to jeszcze wisienka na torcie. Bramka Zlatana. Nie zapomniałem o tym co wydarzyło się tydzień temu. Tutaj sędzia liniowy wykazał się ponadprzeciętną ślepotą.

To by było na tyle. Mam nadzieję, że do półfinałów wyznaczą kogoś kompetentnego, bo aż oczy bolą. Błędy się zdarzają, ale, żeby było ich aż tyle? To normalne?

Chyba, że jestem na tropie grubszej afery! No, tylko wtedy wszyscy jesteśmy na jej tropie, chyba każdy to oglądał. Paranoja.

Czytaj więcej

Uwaga: sędziują jełopy!

 Champions League, czyli elitarne rozgrywki dla mistrzów, gra w piłkę na najwyższym światowym poziomie, pojedynki zawodników o nieprzeciętnych umiejętnościach, występy wybitnych jednostek (Messi, Ronaldo, Ibrahimović). Czy coś może to zepsuć? Istnieje coś, co sprawia, że piwo w gronie znajomych podczas wtorkowego/środowego wieczoru przestaje smakować? Tak! Sędziowie! Pięć osób, które są w stanie zrujnować całe widowisko sportowe tysiącom ludzi na stadionie i milionom przed telewizorami.

 Wtorek i środa wieczór - czas Ligi Mistrzów. Czekasz cały dzień, aż w końcu przychodzi 20:30, zaciskasz ręce, zaczynasz szukać transmisji, wygodnie układasz się na fotelu przed telewizorem, bądź też właśnie zamawiasz piwo, siedząc z kolegami w barze. 20:45, to dla fanów piłki nożnej godzina specjalna, godzina święta. Nawet jeśli spojrzysz na zegarek w piątek, sobotę, czy w niedzielę, a tam będzie widniała godzina 20:45, to się uśmiechniesz. Kojarzy się tylko z jednym.

 Dobra, będzie krótko. W tym tygodniu wybrałem oczywiście dwa spotkania. Nie lubię transmisji symultanicznych, wolę obejrzeć jeden mecz w całości. Mogłem w sumie zrobić tak, ale oczy dostałyby chyba wariacji. W ten sposób oglądam tylko trzecie grupowe spotkania na EURO i na Mundialu. Do rzeczy. Oglądałem spotkanie, w którym PSG zmierzyło się Barceloną oraz mecz Realu z Galatasaray i odczuwam zażenowanie spowodowane poziomem sędziowania. Ćwierćfinały! To są ćwierćfinały, ludzie!

Number #1: PSG - Barca

Jestem w stanie zaryzykować, że nawet zwykły polski sędzia liniowy, który na co dzień biega po boiskach okręgówki podniósłby w tej sytuacji chorągiewkę. Toć, to dobry metr, półtora nawet. Tymczasem niewzruszony pan trzyma swoją flagę w grabie, nie racząc pokazać spalonego (nie, nie chodzi o tego za bramką)

Number #2: Real - Galatasaray

Niby pojedynek Królewskich z kopciuszkiem, małe piwo. W pierwszej połowie spotkania lepiej wyglądali goście, Real grał po prostu skuteczniej. Ale nie o tym. Znowu mamy kontrowersje. Kolejna sytuacja wywołująca spory i podziały. Będziemy teraz mieli do czynienia z porównywaniem wszelkich podobnych zagrań do zagrania Naniego, który otrzymał czerwoną kartkę. Druga sytuacja - też sporna, Khedira przytrzymał piłkę ręką, piłkarze wyraźnie protestują. Trzecia natomiast wywołała u mnie ogromne zdenerwowanie, jestem wręcz oburzony. Sergio Ramos ewidentnie fauluje Buraka Yilmaza, sędzia  daje Turkowi żółtą kartkę za symulowanie, która odbije się w kolejnym meczu, gdyż Yilmaz będzie musiał pauzować. Brawo panie sędzio! Pogratulować!

 Obsadzajmy poważnych ludzi na poważnych stanowiskach, do cholery! Jak fryzjer źle ci przytnie włosy, to nie powie: eee, zdarza się, raz ścinam lepiej, drugim razem gorzej, one w pięć minut nie odrosną. Zamiast cieszyć się pięknem futbolu, z każdym dniem mamy do czynienia z coraz większą ilością farfocli sędziowskich. Szkoda słów. Dzień po dniu, Liga Mistrzów, takie błędy...

Jeszcze raz powtórzę: to są ćwierćfinały! Tu powinni sędziować najlepsi!

Czytaj więcej