Regres roku 2012...

Niedawno przedstawiliśmy Wam zwycięzców w kategorii "Progres Roku", teraz czas na laureatów "Regresu Roku". Przedstawiamy osoby ze świata Polskiego Futbolu, które zaliczyły w ciągu ostatnich 2012 największy regres. Pod uwagę przy ustalaniu rankingu braliśmy wyłącznie wszystkich polskich piłkarzy i działaczy. 

Czytaj więcej

Progres Roku 2012

Już niedługo sylwestrowe szaleństwa, a po nich leczenie kaca lub... gra w piłkę nożną (za bardzo poszaleć 31-szego grudnia z wiadomego powodu nie będą mogli piłkarze Cracovii Kraków).

Zaczynamy Wielkie Podsumowanie Roku 2012 i przedstawiamy osoby ze świata Polskiego Futbolu, które zaliczyły w ciągu ostatnich 2012 największy progres. Pod uwagę przy ustalaniu rankingu braliśmy wyłącznie wszystkich polskich piłkarzy i działaczy. 

Miłej lektury! 

Czytaj więcej

Transferowa karuzela, z Lewandowskim, co niedziela...

Tytuł jest parafrazą piosenki Marii Koterbskiej o słynnej karuzeli na Bielanach i moim zdaniem doskonale oddaje obecną transferową sytuację Roberta Lewandowskiego. Media sprzedają go do dużego zachodniego klubu średnio raz na tydzień. Prędzej czy później ten dzień nadejdzie, Borussia wystawi fakturę, Robert pożegna się z Westfallenstadion Signal Iduna Park i powędruje strzelać gole gdzie indziej. Zróbmy mały przegląd lig i zespołów, które mogą być dla naszego snajpera najlepsze i najciekawsze. Kija w mrowisko nie włożę, ale chciałbym rozpocząć temat do dyskusji.

Zacznijmy od Bundesligi, w której obecnie gra Robert. Jedynym klubem, do którego mógłby odejść, jest Bayern Monachium. Sportowo jest to pomysł niezły - Bayern jest murowanym kandydatem do Mistrzostwa Niemiec każdego roku, gra w Lidze Mistrzów co roku. Są w stanie zagwarantować pensję, którą zaakceptuje Cezary Kucharski. Wszystko brzmi dobrze, ale czy na pewno? Czy Bayern będzie zmianą na lepsze? Niekoniecznie na lepsze. Po pierwsze, drugie i trzecie: Mario Gomez, Mario Mandżukić, Thomas Mueller. Bayern nie potrzebuje Roberta. No dobrze, załóżmy, że sprzedadzą (w co bardzo wątpię) któregoś z wyżej wymienionych - zaczyna wyglądać to lepiej. Ale dla mnie nadal nie jest to zmiana na lepsze w stosunku do Dortmundu.

Kontynuujmy na zachód - Ligue 1. Tutaj znów widzę jeden klub brzmiący atrakcyjnie - Paris Saint Germain. Wschodząca europejska potęga, z wielkimi pieniędzmi i jeszcze większymi planami. Są w stanie zapłacić Borussi te "drobne" za naszego napastnika. Są w stanie zagwarantować bardzo wysoką pensję. Nawet słyszeliśmy pogłoski o sprzedaży Kevina Gameiro do Borussi. To mogłaby być wymiana. Ale tutaj pojawia się nazwisko Zlatana Ibrahimovicia. Czy na pewno chcielibyśmy, żeby Robert był tylko zmiennikiem wielkiego, w przenośni i dosłownie, Szweda? Ja bym nie chciał i wolał poczekać, aż Ibra stamtąd odejdzie. Drugą kwestią jest to, czy Ligue 1 stawia większe wyzwania od Bundesligi - odpowiedź jest prosta - nie.

I znów na zachód - hiszpańska Primera Division. Zacznijmy od Barcelony, bo tutaj kwestia jest prosta, krótka i klarowna - po prostu nie. To nie jest klub dla Roberta.

Z Realem Madryt w moim odczuciu ma się inaczej. I im dłużej o tym myślę, to takie rozwiązanie wydaje się mniej szalone, a bardziej ciekawe. Spójrzmy na sytuację Królewskich z przodu - Cristiano Ronaldo, który jest bardziej skrzydłowym, Karim Benzema oraz Gonzalo Higuain. Moim zdaniem Robert ma papiery na to, żeby wygrać rywalizację z argentyńczykiem i wcale nie jest bez szans z gwiazdorem reprezentacji Francji. Mógłby być dobrą opcją w ataku zespołu z Santiago Bernabeu - przetrzymanie piłki i podanie w uliczkę do Ronaldo. Ja sobie to wyobraziłem i nie wygląda to tak nieprawdopodobnie. I myślę, że pod skrzydłami "The Special One" mógłby się tylko rozwinąć. Choć gdybanie o pozostaniu Mou dłużej na stanowisku trenera jest równie ryzykowne, co wyobrażenia o Lewandowskim w białym trykocie Realu.

A co powiecie na taki scenariusz - Falcao odchodzi z Atletico, a na jego miejsce przychodzi nasz napastnik? Możliwe? Moim zdaniem tak. Ciekawe? Myślę, że tak. Raz, że Falcao raczej opuści klub z Madrytu, a dwa, że Robert mógłby być jego godnym następcą. Trzy - gra w Atletico mogłaby być dobrym przystankiem na sprawdzenie się w innej lidze i trampoliną do miejsca w ataku europejskiej potęgi.

Pozostańmy na kontynencie i przyjrzyjmy się klubom na Półwyspie Apenińskim. Zacznę od opcji według mnie najlepszej i najciekawszej - Juventus Turyn. Drużyna, która po powrocie z banicji w Serie B, została zbudowana na nowo i stała się pierwszą siłą w Serie A. Brakuje tam solidnego, środkowego napastnika, który kończyłby akcje, albo odegrał do wbiegających skrzydłowych. Grzegorz Rasiak Niclas Bendtner? Zdecydowanie przereklamowany, do tej pory nie strzelił w lidze włoskiej ani jednej bramki. Chłopak ma 24 lata, a najlepsze czasy chyba za sobą. Allessandro Matri? Kolejny zawodnik, który chyba szczyt osiągnął wcześniej. I nie zmienią tego dwa gole w ostatnim meczu roku. Quagiarella i Giovinco grają jako cofnięci napastnicy / skrzydłowi, a Mirko Vucinić za napastnikiem. Puste miejsce dla Roberta? Moim zdaniem tak!

W Mediolanie są dwa kluby, dla których Lewandowski mógłby być wzmocnieniem. AC Milan jest mi bliższy sentymentalnie, więc od niego zacznę. Milan z roku na rok traci siłę ognia i chyba nadal cierpi po odejściu Szewczenki Zlatana do PSG. Za chwilę z klubu mają odejść Pato i Robinho.W ataku Milanu jest miejsce dla takiego zawodnika, jak Robert. Pytanie tylko, czy w kieszeni Silvio Berlusconiego znajdą się pieniądze na takiego zawodnika, jak Robert.

Inter w zeszłym roku przeżył małą zapaść, w tym odbudowuje powoli swoją siłę (rękami młodego trenera Andrei Stramaccioniego). I tutaj znalazłoby się miejsce dla Lewandowskiego - teoretycznie na pozycji środkowego napastnika gra w Interze Diego Milito, który odcina już chyba tylko kupony od dobrych sezonów sprzed paru lat.

Na deser zostawiłem sobie Ligę Angielską, mimo że to właśnie o tym kierunku ostatnimi czasy jest najgłośniej. Manchester United, bo to o nim najczęściej mowa, jest w mojej opinii kierunkiem bardzo złym (w tym momencie). Dlaczego? Niech przemówią tylko nazwiska - Robin Van Persie, Wayne Rooney, Danny Welbeck, Javier Hernandez "Chicharito". Od Meksykanina, czy Welbecka Robert gorszy nie jest. Ale czy w takim towarzystwie, pod taką presją, będzie miał czas na aklimatyzację?

U sąsiada United, City, też nie ma miejsca dla kolejnego snajpera.

Inną ciekawszą opcją wydaje mi się Londyn. Rozważania zacznę od Chelsea - gdzie Fernando Torres od dawna cierpi na poważny uraz skuteczności i ostatnio częściej sabotuje niż pomaga drużynie. Poza Torresem, w ataku gra Daniel Sturridge. Kto? No właśnie. W Chelsea są pieniądze i przede wszystkim - Liga Angielska.

Jeśli nie Chelsea, to Arsenal, któremu też brakuje takiego zawodnika jak Robert. Chyba od czasów Henry'ego. Zdecydowanie Lewandowski jest lepszym napastnikiem niż Oliver Giroud. A paczka u Kanonierów wcale w tym sezonie niezgorsza. A i Wojtek Szczęsny i Lukas Podolski na pewno pomogliby w aklimatyzacji. Pytanie tylko, czy nieskory do sypania groszem Arsene Wenger  będzie chciał wydać około 25 mln Euro na polskiego napastnika.

Podsumujmy moje rozważania - jestem na tak, jeśli chodzi o kierunek włoski, madrycki i londyński. Jeśli chodzi o Włochy, miejmy nadzieję, że klątwa RadoMatu już odeszła (razem z jego piłkarską karierą). A jeśli chodzi o Londyn, oby Romanowi Abramowiczowi nie znudziła się zabawka Chelsea i w kolejnych sezonach będzie walczyć o najwyższe laury w Europie. I czemu nie z Polskim napastnikiem?

Pozostanie w Dortmundzie wcale Robertowi na złe nie wyjdzie. Ma tu status gwiazdy, drużyna gra pod niego i moim zdaniem jeszcze może się tutaj trochę nauczyć i rozwinąć tak, aby w końcu stał się Lewandowskim zarówno z Borussii, jak i Kadry Narodowej.

Tak jak zapowiedziałem na wstępie, zachęcam do własnych analiz i komentarzy, bo temat jest długi i szeroki jak Wołga, nad którą, mam nadzieję, Robert się nie zechce wybrać.

Czytaj więcej

PODBRAMKOWO EXTRA: Adebayor - togijska wersja Danijela Ljuboji. Kiedy piłka idzie w parze z kłótniami i wysoką pensją.

Puchar Narodów Afryki 2013 nadciąga wielkimi susami, czas więc na jakieś teksty poświęcone tym rozgrywkom. Zapraszamy do lektury artykułu o Emmanuelu Adebayorze i jego licznych kłótniach na kilku kontynentach. O togijskiej wersji Danijela Ljuboji najgłośniej jest ostatnio w Afryce, ponieważ napastnik Tottenhamu grozi rezygnacją z występów w barwach narodowych.

Czytaj więcej

Wesołych Świąt!

I dotrwaliśmy w końcu do tego dnia. Jest 24 grudnia i zaraz wszyscy będziemy siadać do wigilijnych stołów. Czas niezwykle sympatyczny, radosny, rodzinny... niestety bez piłki nożnej. Ale chyba ten jeden dzień można wytrzymać :). Ponieważ My ubraliśmy już choinkę, pomogliśmy w robieniu świątecznych potraw i powiedzmy - że zrobiliśmy porządek w swoich domach (no niekoniecznie ale ciiiii...), w tym szczególnym poście chcielibyśmy złożyć Wam jedyne takie, piłkarskie życzenia z okazji świąt Bożego Narodzenia oraz Nowego Roku!

 Życzymy Wam (i sobie), by nadchodzące święta przebiegały w spokojnej, rodzinnej i ciepłej atmosferze. Zapewne, przy Wigilijnym stole nie zabraknie rozmów o Futbolu, a więc życzymy Wam, żeby jak najrzadziej dochodziło między Wami do rękoczynów i przyśpiewek niekoniecznie miłych dla kibiców drugiego klubu :) (szczególnie, jeśli będziecie upojeni różnymi rodzajami alkoholu). Znakomitych potraw wigilijnych, smacznego karpia, gorącego barszczyku i tego, by Santa Claus nie pominął nikogo, nawet największego kibola! A oprócz tego życzymy by:

•  Zbigniew Boniek podzielił Ekstraklasę, a nie środowisko piłkarskie w Polsce.
•  Lato minęło bezpowrotnie - oczywiście nie to kalendarzowe.
• Piotr Ćwielong odnalazł w końcu idealną pogodę, godzinę i dzień do grania w piłkę, a później zaczął coś grać!
• Wojciech Pawłowski nauczył się w końcu języka angielskiego.
• Mario Balotelli nie przestawał Nas zaskakiwać.
• Jakub Rzeźniczak nie dostał więcej w "mordkę" od Piotra S.
• Piłkarze Polonii Warszawa w końcu otrzymali zaległe pensje.
• Daniel Sikorski jako najlepszy napastnik Polski, trafił do FC Barcelony i by zastąpił samego Leo Messiego. Sami jeszcze nie wiemy w czym.
• Stanislav Levy przestał tak dużo pić!
• Bartosz Ślusarski znany jako "BŚ18", kiedyś trafił do pustej bramki! I żeby został królem strzelców Ekstraklasy a potem Królem całego świata. Zasługujesz chłopie!
• GKS Bełchatów w końcu spadł z ligi. Serio.
• David Beckham wrócił do ligi angielskiej, brakowało nam już tego dobrego grajka w tej lidze.
• Jose Mourinho nie utraci pracy w Realu Madryt, ale żeby też dokonał należytych wzmocnień, bo z frajerami La Ligi się nie ugra.
• Szejkom arabskim życzymy umiaru, chłodu na głowę, żeby nie psuli nam widowiska jakim jest piłka nożna.
• Liverpool FC przestał przegrywać, bo ile można
• Zdzisław Kręcina już nigdy się w polskiej piłce nie pokazywał. NIGDY!!!

Można by tu wymyślać i wymyślać, ale czasu już nie ma, trzeba jeszcze zaliczyć wigilijne granie w Fifę 13. Także życzymy Wam tego co napisaliśmy powyżej i wszystkiego co sobie dopowiecie. Niech Wasze drużyny zostaną mistrzami mistrzów, a Wasi ulubieni zawodnicy najlepszymi zawodnikami wśród zawodników.

WESOŁYCH ŚWIĄT!!!

 Życzy Redakcja Podbramkowo:

Jędrzej Ostrowski,

Mikołaj Wojciechowski,

Dominik Senkowski,

Maciej Szafrański. 

Czytaj więcej

Pleased to Michu - hiszpański golleador z Walii.

Jeśli wzięlibyśmy cztery najlepsze zespoły z Premier League i spośród tych drużyn, wybrali po jednym kandydacie na króla strzelców tej ligi, mielibyśmy zapewne wielki ból głowy. I nie jest to przypadek. Liga angielska to wielka fabryka najlepszych napastników świata. W przedsezonowych analizach bukmacherzy stawiali sprawę jasno: o tytuł króla strzelców Premier League walczyć będą Aguero, Suarez i Van Persie. Tymczasem po 18 kolejce najlepszym strzelcem jest "czarny koń" tego wyścigu - Michu - który dzisiaj dołożył kolejną, 13 bramkę w tym sezonie. A jego licznik zapewne będzie jeszcze wzrastać.

 

Kim w ogóle jest Michu? Jego pełne imię i nazwisko to Miguel Perez Cuesta. Urodził się on 21 marca 1986 roku w Oviedo. Pasją do futbolu zaraził go ojciec, który od zawsze wierzył, że jego syn będzie nadawał się na profesjonalnego piłkarza. Stąd w wieku 6 lat, Michu trafił do szkółki piłkarskiej Realu Oviedo, gdzie uczył się piłkarskiego fachu wraz z Santi Cazorlą i Juanem Matą. W pierwszej drużynie zadebiutował dopiero w 2003 roku, gdy drużyna rozgrywała swoje mecze w Segunda Division. Klub jednak borykał się z olbrzymimi problemami finansowymi, przez co wszystko zaczęło się sypać. Większość zawodników rozwiązała kontrakty, a klub zdegradowano do trzeciej ligi. Michu pragnąc zabezpieczyć swoją przyszłość, poszedł na studia, na kierunek 'administracja i zarządzanie' na Uniwersytecie w Oviedo - Zdążyłem zaliczyć tylko pierwszy rok czteroletnich studiów, ale poszło mi bardzo dobrze. Na pewno kiedyś tam wrócę i dokończę naukę, kiedy skończę z piłką. Póki co, skupiam się na futbolu.

Michu pokazuje swoją standardową cieszynkę

W 2007 roku przeniósł się do Celty Vigo, choć pierwszy sezon grywał w rezerwach. Ten hiszpański klub również nie słynął ze stabilności i dobrej organizacji, jednak na pewno Michu mógł liczyć na lepszy rozwój kariery, niż w przypadku swojego poprzedniego klubu - Grałem tam cztery lata, a my mieliśmy w tym czasie aż ośmiu trenerów. Żaden nigdy we mnie nie wierzył - jeśli raz dostałem szansę w pierwszym składzie, to potem odsyłano mnie na ławkę na trzy tygodnie. Tak nie można funkcjonować, piłkarz musi czuć, że trener w niego wierzy - wspomina Hiszpan swoją przygodę w Celcie.

W końcu oczekiwana 'wiara' nadeszła, w postaci Jose Ramona Sandovala - trenera Rayo Vallecano. Klub wywalczył wtedy promocję do La Liga i poszukiwał kreatywnego piłkarza, który miał pełnić w zespole rolę klasycznej 10-tki. Latem 2011 roku, Hiszpan przyjął ofertę beniaminka i w niedługim czasie, otrzymał szansę debiutu w najwyższej klasie rozgrywkowej. Na nieszczęście Michu, Rayo było kolejnym klubem, gdzie mnożyły się problemy finansowe. W sezonie 2011/2012 piłkarze na łamach gazet, nieraz krytykowali zarząd za brak stabilności w kwestii wypłat, jednak 26-latek mając doświadczenie z poprzednich klubów, nie narzekał na taką sytuację. Jak sam powiedział: 'Pieniądze nie są dla mnie ważne. Ważne są zwycięstwa i strzelanie goli'. Pomimo wszystko zawodnik starał się grać jak tylko potrafi, z meczu na mecz zaliczając coraz lepsze występy. 

Sezon zakończył z 15 bramkami na koncie, dzięki czemu był najbardziej bramkostrzelnym pomocnikiem w La Liga. W przerwie pomiędzy sezonami, Rayo Vallecano bardzo potrzebowało pieniędzy, toteż nie ukrywało, że każdy zawodnik z klubu jest na sprzedaż. Dobra gra Michu nie umknęła działaczom z Walii i za niespełna 2 miliony funtów, Hiszpan stał się zawodnikiem Swansea City - Być zawodnikiem takiego klubu, od zawsze było moim marzeniem - powiedział Michu, na swojej pierwszej konferencji prasowej na Wyspach.

Swoją klasę udowodnił już w swoim debiucie w Premier League. W meczu z QPR zawodnik ten dwa razy trafił do siatki rywali i raz asystował - dzięki czemu został okrzyknięty zawodnikiem meczu. Później trafił do bramki West Hamu i Sunderlandu, co dawało mu fantastyczny wynik czterech goli, w trzech debiutanckich meczach w PL! Od razu eksperci na Wyspach zaczęli się interesować tym 26-latkiem, zaznaczając jednak, że nie można popadać w skrajność i wychwalać piłkarza, który zaraz może się zablokować, a napompowany balonik może zaraz pęc. Michu jednak udowodnił, że nie wie co to znaczy presja i po 18 kolejkach ma on już na koncie 13 bramek. Skąd bierze się fenomen tego piłkarza? Michu po prostu perfekcyjnie pasuje do stylu klubu z Liberty Stadium. Najlepiej czuje się za napastnikiem - grając jako typowa 10-tka - skąd potrafi doskonale zagrywać i asystować. Niejednokrotnie udowodnił też, że potrafi niezwykle precyzyjnie huknąć z dystansu. Jest również niezwykle groźny w polu karnym, gdzie zbiera większość główek po dośrodkowaniach (Michu ma 191 centrymetrów wzrostu). Przede wszystkim jednak jest to piłkarz "myślący", który wie gdzie i w którym momencie ma znaleźć się na boisku.

Póki co kariera Michu rozwija się w niezwykle szybkim tempie. Trzy dni temu na konferencji prasowej sam Vicente del Bosque zapowiedział, że przy takiej formie strzeleckiej, zawodnik zostanie powołany na najbliższy mecz reprezentacji Hiszpanii. Po fenomenalnej rundzie, na tego zawodnika ogromną chrapkę ma z pewnością wiele zespołów, jednak działacze Swansea City oraz trener zespołu Michael Laudrup odstraszają wszystkie kluby zaporową ceną. Jeśli ktoś chce mieć tego piłkarza, musi wyłożyć na niego... 30 milionów funtów! Wątpliwe jest, by ktokolwiek zgodził się na taką propozycję właścicieli "Łabędzi" i właśnie o to im chodzi - Swansea ma się tylko wzmacniać, a nie sprzedawać swoich najlepszych graczy. Sam Michu również doskonale czuje się w klubie i nie zamierza się nigdzie przenosić - W Walii jestem bardzo szczęśliwy. Obecnie jest to dla mnie najlepsze miejsce - zakończył napastnik.

Michu celebruje bramkę w meczu z Arsenalem Londyn.

Jędrek Ostrowski.

Czytaj więcej

PODBRAMKOWO EXTRA: Ciekawe przypadki Mario Balotelliego.

Mario Balotelli. Mistrz Anglii sezonu 2011/12 i bardzo utalentowany piłkarz. W wieku 22 lat osiągnął wiele i... teraz zajmuje się wieloma rzeczami. Kiedy codziennie bawi się w Świętego Mikołaja, to strzela raz na dziesięć spotkań. Ale kiedy sobie coś postanowi... to uuuu - "Nie ma zmiłuj". Mario Balotelli nie przestaje zaskakiwać i nadal jest jednym z najlepszych piłkarzy Świata. Przed Wami : solidna dawka Mario ! Super Mario ! To artykuł - prezent dla naszych czytelników.

Czytaj więcej

"Jestem niemal pewien, że Mourinho wróci w czerwcu na Stamford Bridge" - wywiad z Wojtkiem Kanią, administratorem fanpage'a Chelsealive.PL

Za nami czwartkowe losowanie par 1/8 finału Ligi Mistrzów 2012/2013. Ku zdziwieniu wielu, bez udziału Chelsea Londyn - obrońcy mistrzowskiego tytułu. "The Blues" są w chwilowym kryzysie, mają nowego trenera - Rafę Beniteza. M.in. o Hiszpanie, o niedawnych sukcesach i ostatnich niepowodzeniach ekipy ze Stamford Bridge oraz ewentualnym powrocie Jose Mourinho do stolicy Anglii rozmawialiśmy z Wojtkiem Kanią, kibicem Chelsea i osobą zaangażowaną w polski serwis o tym londyńskim klubie - Chelsealive.PL

Podbramkowo: Zacznijmy może od kwestii elementarnej: dlaczego akurat Chelsea? Jak narodziła się Twoja miłość do tego angielskiego klubu?

Wojtek Kania: Chelsea kibicuję od 2006 roku. Oglądałem mecz z udziałem londyńczyków, był to chyba jakiś puchar, nie pamiętam dokładnie. Szczerze mówiąc nie interesowałem się wtedy jeszcze tak bardzo piłką, jednak coś mnie "zmusiło", żeby akurat ten konkretny mecz obejrzeć. Od razu w oko wpadł mi jeden gracz - Frank Lampard. To, co ten zawodnik wyprawiał z piłką, jak ciągnął drużynę do przodu i jak myślał na boisku... Coś niesamowitego. Tak na dobrą sprawę przez tego właśnie piłkarza powoli zacząłem kibicować Chelsea, oglądać coraz więcej meczu z udziałem „The Blues”. I w końcu narodziła się miłość do klubu.

W takim razie jesteś pewnie zdania, iż Lampard powinien pozostać w zespole? Bo Benitez, szczególnie na początku, trochę go „odstawiał” od jedenastki,  za co również był krytykowany.

Nikomu nie trzeba mówić, że gracz ten jest żywą legendą klubu. Będzie budził wieczny szacunek nie tylko pod względem piłkarskim, ale również jako zwykły facet. To, co osiągnął na przestrzeni lat, indywidualnie jak i drużynowo jest niesamowite. To piłkarz kompletny, który strzelił najwięcej bramek w Premier League, a jest przecież pomocnikiem. Sprawa pozostania Franka w Chelsea jest dla mnie oczywista. On początek sezonu miał naprawdę niezły, jednak kontuzja w meczu z Szachtarem i odejście Di Matteo na pewno nie zadziałały dobrze na niego. Jednak gdy ostatnio wrócił, obserwowałem każdy jego ruch na boisku. Takiego lidera środka pola jak Frankie brakowało w Chelsea!  Dyryguje grą, strzela z dystansu, czego bardzo brakowało Chelsea i cały czas jest w ruchu, widać, że forma rośnie. Ostatnio Benitez coraz śmielej stawia na Lampsa w pierwszym składzie i oczywiście uważam, że powinien zostać w klubie i zakończyć karierę na Stamford Bridge.  Bo jak on sam podkreślił – „może grać na wysokim poziomie jeszcze przez kilka lat”.  Zarząd powinien dać mu ten 2-letni kontrakt, w końcu chyba sobie na niego zasłużył?

Tak doświadczony i klasowy zawodnik jak Lampard podoła też z pewnością zadaniu „wprowadzenia” młodych graczy, którzy w przyszłości mieliby go zastępować w Chelsea.

Oczywiście Frank może grać i pełnić rolę takiego „nauczyciela”. Ale nie tylko on, bo jest jeszcze Terry, Cole, Cech, był również Drogba. Gra z takimi zawodnikami jest dla młodych zawodników wielkim przeżyciem i ciągłą nauką.

Zakładam, że jako kibic Chelsea, największą radość przeżywałeś po tegorocznym finale Ligi Mistrzów. A miałeś kiedykolwiek moment, że myślałeś „mam dość tego klubu, co za wstyd, jak oni grają”?

Nigdy nie miałem takiego momentu, aby przestać kibicować Chelsea! Z tym klubem zostanę już do końca życia, nawet jak by im szło nie wiadomo jak. Oczywiście najbardziej dumny byłem po zwycięstwie „The Blues” w LM. Duma była jeszcze o tyle większa, że każdy skreślał londyńczyków już przed rewanżem z Napoli, później w meczu z Barceloną, a oni jednak cały czas szli do przodu. W „10” zdołali wyeliminować najlepszą drużynę świata na ich obiekcie, a ostatecznie triumfować w całych rozgrywkach.

A sukces Chelsea w „Champions League” to Twoim zdaniem także sukces Di Mateo? Czy, jak mówią niektórzy, to zasługa w głównej mierze największych gwiazd typu Lampard, Terry, Drogba i dlatego udało się sięgnąć drużynie zdobyć wymarzony Puchar LM?

Chelsea odniosła sukces tak samo dzięki Di Matteo, jak i weteranom i oczywiście całej drużynie. Pamiętajmy, że to czego dokonali, było niesamowite. Andre Villas-Boas nie miał kontaktu z zawodnikami, chciał od razu odsunąć starszych graczy od składu, co było ogromnym błędem. Portugalczyk pożegnał się z posadą, a jego rolę przejął skromny Włoch. Zawodnicy sami podkreślają, że to, jaki Roberto miał kontakt z zawodnikami, ta więź na linii gracz-trener... To według wielu było kluczowe w zbudowaniu w tak krótkim czasie drużyny, która zdoła odnieść historyczny sukces w Champions League

Wygrany finał LM przez Chelsea 

Niektórzy jednak lekceważą włoskiego szkoleniowca, jego zasługi. Roman Abramowicz chyba trochę też, gdy nie miał skrupułów, pozbywając się Di Mateo. Czy może jednak Rosjanin dobrze zrobił, że zwolnił Włocha i zastąpił go Benitezem?

Moim zdaniem głupotą Romana było zwolnienie Di Matteo. Ale jest coś w tej tezie, że Abramowicz chciał się pozbyć na siłę Włocha i tylko czekał na słabszy okres gry Chelsea, aby mieć pretekst do jego zwolnienia. Ale jak wiadomo nasz niebieski oligarcha jest bardzo niecierpliwy i musi mieć sukcesy od ręki. Gdyby dać Roberto czas do końca sezonu to myślę, że stworzyłby zabójczą machinę. Ale cóż, widać pieniądze mają wielki wpływ na człowieka. Czasu jednak już nie cofniemy i trzeba wspierać obecnego szkoleniowca.

"Trzeba wspierać obecnego szkoleniowca". Myślisz ze kibice też to zrozumiej? Bo znasz historię z tymi gwizdami, buczeniem, hasłami na transparentach. Ogólnie Benitez od początku nie ma tam łatwo.  Myślisz, że stosunki Hiszpan – fani „The Blues” mogą się unormować?

Benitez nie jest lubiany w Chelsea, ale nie ma się czemu dziwić. Przecież za czasów, gdy jeszcze trenował Liverpool, w jednym wywiadów wypowiedział się w ten oto sposób: "Chelsea to wielki klub, wielcy zawodnicy, jednak nigdy nie zostałbym ich trenerem". Jak wiadomo kibice w Anglii są bardzo pamiętliwi i biorą wszystko do siebie, co teraz jest doszczętnie wykorzystywane. Wielkiego wsparcia Hiszpan u większości fanów nie będzie miał, jest tylko jedna recepta, aby to zmienić - sukcesy. Gdy przyjdą wygrane i trofea, to automatycznie niektórzy sympatycy zapomną o konflikcie.

Drogby – symbolu sukcesu w „Champions League” już nie ma. Twoim zdaniem, brak tego napastnika to jedna z przyczyn problemów Chelsea w tym sezonie? Bo co by nie mówić, trzecie miejsce w grupie Ligi Mistrzów, to dla takiej ekipy jak Chelsea, jest katastrofą.  Drogba tyle znaczył, czy może gdzie indziej trzeba szukać źródeł ostatnich niepowodzeń?

Oczywiście reprezentant Wybrzeża Kości Słoniowej jest wielkim graczem i według mnie powinien zostać w klubie, jednak trzeba uszanować jego decyzję o odejściu. Co do pytania, czy to przez niego Chelsea ma takie problemy? Myślę, że nie. Przecież „The Blues” mieli kosmiczny start w lidze, grali jak z nut, już wydawało się, że Torres złapał formę, jednak po skandalicznej przegranej z Manchesterem United na Stamford Bridge coś zaczęło się sypać. Później zwolniony został trener i niestety Chelsea już nie ma w Lidze Mistrzów. Drogba na pewno by pomógł drużynie, jednak nie sądzę, że jego odejście nie jest główną przyczyną obecnego kryzysu.

A co Twoim zdaniem zaważyło? I londyńczycy mogą wyjść z tego „dołka” przy udziale Beniteza, czy Roman nie wytrzyma i w końcu go zwolni?

Tak czy siak Roman zwolni Beniteza, ponieważ jest on trenerem tymczasowym do końca obecnego sezonu. Na kryzys zawsze się składa sporo czynników. Odkąd pamiętam, w ostatnich latach Chelsea zawsze w tym okresie, czyli na jesień łapała słabą formę. Kilka lat temu składało się na to zwolnienie Wilkinsa, kontuzja Lamparda i sprzedanie wielu doświadczonych graczy. Rok temu za Boasa było podobnie. Trener chciał odsunąć z miejsca weteranów co poskutkowało jego zwolnieniem. W tym sezonie zaczęło się sypać tak jak wcześniej zaznaczyłem po meczu z United w Londynie. Do tego doszła kontuzja Lamparda, zwolnienie Di Matteo i niestety 4 trofea w tym sezonie poszły w piach, ale walczymy dalej!

   "The Blues" nie dali rady rywalom w niedawnym finale KMŚ

Czyli nie wierzysz w to, że Benitez może zostać w Chelsea na dłużej, np na 2-3 lata, nawet jak zespół zacznie grac lepiej i regularniej?

Tak jak mówiłem, Rafa jest trenerem tymczasowym i naprawdę musiałby zgarnąć przynajmniej Mistrzostwo Anglii, FA Cup lub Puchar Ligi Europy, aby Roman dał mu szansę. Jednak myślę, że Hiszpan poleciałby ze stołka przy pierwszym kryzysie sezonu, a taki zdarzy się na pewno.

A sukcesy Chelsea są możliwe w tym składzie? Czy może powinni ściągnąć kogoś nowego? W kogo byś polecił zainwestować włodarzom klubu?

Oczywiście, że sukcesy są w tym sezonie możliwe z tym składem. Mamy naprawdę mocną kadrę, jednak osobiście kupiłbym gracza na jedną pozycję, chyba wszyscy się domyślacie na jaką. Trzeba zrobić konkurencję Torresowi, albo spróbować nowego ustawienia i tutaj widzę tylko jednego gracza, który jest w zasięgu i idealnie się do tego nadaje - Radamel Falcao.

Skoro twierdzisz, że dni Beniteza są policzone, to kto może zająć jego miejsce?

Krótko i realnie? Jose Mourinho. Zna tę drużynę na wylot, a jak wiadomo w Madrycie aż huczy o jego odejściu. Londyn to jego dom, a on sam nie raz podkreślał, że kocha Chelsea. Jestem niemal pewien, że w czerwcu będziemy świadkami wielkiego powrotu "The Special One" na Stamford Bridge.

To byłby piękny powrót ukochanego trenera do ukochanego zespołu.

Tak też uważam. On jest w stolicy Anglii uwielbiany.

A temat Guardioli to tylko wymysł prasy?

Myślę, że nie. Jak wiadomo, Abramowicz jest wielkim fanem Pepa. Jednak jeśli do wzięcia będzie Mou lub Guardiola, to wybór jest dla mnie oczywisty. Jednak wszystko ostatecznie zależy od decyzji Romana.

A co sądzisz na temat Torresa? Co jakiś czas można mieć wrażenie, że może wróci do dawnej formy, a potem przychodzi taki mecz, jak w finale klubowych Mistrzostw Świata.

Gracz ten kosztował 50 milionów, w Liverpoolu był niesamowity, po transferze do Chelsea kibice pokładali w nim wielkie nadzieje. Jednak kolejne mecze mijały, eksperci liczyli godziny -  ile to już czasu El Nino nie strzelił bramki, a Hiszpanowi coraz bardziej siadała psychika. W końcu nadszedł mecz, w którym w końcu strzelił, było to spotkanie z WHU. Później znów przerwa i znów jakaś bramka, wszyscy wierzyli, że Fernando się odblokował a tu rozczarowanie, kolejny mało znaczący przebłysk i tak w kółko. Torres jest napastnikiem kompletnym, jednak ma ogromne problemy z psychiką. Wszyscy mówili, że jest w cieniu Drogby, że nie dostaje prostopadłych piłek od rozgrywających. I co? Przyszedł Mata, sezon później odszedł Drogba, dołączył niesamowity Hazard, Oscar, a poprawa niewielka. Bardzo cenię tego gracza, ale według mnie jeśli nie złapie formy do końca sezonu, to trzeba będzie się z nim pożegnać, bo od zawodnika za 50 milionów i takiej klasy oczekuje się przecież umieszczenia piłki w siatce 3 metry od bramki?

A tak z ciekawośći, czy widzisz jakiegokolwiek Polaka w Chelsea? Bramkarz albo ktoś inny. Taki Lewandowski mógłby w ogóle podołać takiemu wyzwaniu?

Jeśli już bym widział któregoś z naszych, to tylko Roberta. Zauważcie, że jest on praktycznie identycznym typem gracza, co Torres. Ta sama sylwetka, te same ruchy i podobna technika. Ciekawą opcją byłoby ściągnięcie Lewego na Stamford, jednak nie takiego napastnika potrzebujemy.

Jaki jest aktualnie dla cel numer jeden dla ekipy Beniteza ? Chelsea zaangażuje siły w wygranie Ligi Europejskiej czy jednak zamierza się jeszcze rzucić w pościg za Manchesterami?

Cel numer jeden to pogoń za United. Gdy ostatnio zdobywaliśmy Mistrzostwo, traciliśmy na wiosnę do Manchesteru coś około 15 punktów, a i tak daliśmy radę wygrać ligę dosłownie w 2 ostatnich kolejkach. Pierw wspaniałe zwycięstwo na Old Trafford, później demolka z Wigan na The Bridge. Piłka jest nieprzewidywalna​ i sprawa tytułu w Premier League wciąż jest otwarta.

Czytaj więcej

Z bidonu Wojciechowskiego: Odpowiedzi na kilka pytań.

Zapraszamy do lektury kolejnych przemyśleń Mikołaja Wojciechowskiego. Publikujemy je nieregularnie w serii mini-felietonów "Z bidonu Wojciechowskiego". Tym razem współzałożyciel Podbramkowo odpowiedział na pytania, które ukazały się w ostatnim "Przeglądzie Blogów" na blogu Pod Pressingiem. Miłej lektury!

Czytaj więcej

Henrik Ojamaa blisko Lecha. Czy to aby na pewno dobry ruch?

W ostatnich godzinach na pewnych portalach sportowych pojawiła się informacja: "Henrik Ojamaa podpisze kontrakt z Lechem Poznań, ten 21-letni napastnik z Estonii ma wzmocnić linię ataku "Kolejorza". Co sądzić o piłkarzu, który według doniesień mediów ma kosztować 200 tysięcy euro? Kim jest Henrik Ojamaa i co osiągnął? Postanowiliśmy się temu przyjrzeć!

Czytaj więcej