Za nami rok 2012. Obfitujący w wiele wspaniałych wydarzeń piłkarskich. Zespół Chelsea Londyn wygrał Ligę Mistrzów, Hiszpania sięgnęła po Mistrzostwo Euro 2012, a olimpijskim złotem została nagrodzona reprezentacja... Meksyku. Pora na podsumowanie indywidualnych dokonań zawodników. Czas na Jedenastkę Roku Podbramkowo. Nasze wybory uzasadnią Jędrek Ostrowski i Mikołaj Wojciechowski, założyciele Podbramkowo.
Jedenastka Roku 2012 wg. Podbramkowo:
Bramkarz:
Iker Casillas (Real Madryt / Hiszpania)
Mikołaj Wojciechowski: Niedawno Iker Casillas został po raz piąty z rzędu wybrany przez IFFHS bramkarzem roku. Zasłużenie. To nie jest przypadkowe wyróżnienie. Gdyby nie wspaniałe parady mierzącego 182 cm wzrostu golkipera, to Real Madryt nie mógłby przełamać dominacji Barcelony w lidze hiszpańskiej. Gdyby nie partner Sary Carbonero, to kadra Hiszpanii nie mogłaby nawet pomarzyć o obronie Mistrzostwa Europy. Casillas jest żywą legendą Realu i kadry Hiszpanii. Wiele gwiazd szybko spada na ziemię, ale Casillas dzięki skromności i pracowitości nadal utrzymuje się nad taflą wody. Od sezonu 1999-2000. I ciągle jest głodny zwycięstw!
Jędrek Ostrowski: Ostatnio bardzo dużo mówi się o tym, że Casillas usiadł na ławce rezerwowych w meczu z Malagą, a sam Mourinho stracił do Hiszpana zaufanie. To tylko pokazuje, że nie ma na świecie ludzi idealnych. Ale jeśli wskazać jakiegoś piłkarza, który co roku bez większych wpadek gra na niesamowitym, galaktycznym poziomie, to śmiało na Ikera można wskazać. To bramkarski fenomen, golkiper o którym futbolowa historia raczej nigdy nie zapomni. Jak wspomniał Mikołaj - to dzięki jego interwencjom Real w końcu przełamał Barcelonę, to dzięki jego doświadczeniu Hiszpania sięgnęła po tytuł mistrza Europy w roku 2012. Iker jest najlepszym bramkarzem na świecie i nawet nieco słabsza forma w ostatnim czasie, w żaden sposób tego nie zmieni.
Prawy Obrońca:
Philipp Lahm (Bayern Monachium / Niemcy)
Mikołaj Wojciechowski: Jedyny prawonożny zawodnik, który na każdej ze stron defensywy sieje spustoszenie. Solidny w obronie, pomocny w ataku. W tym sezonie nic poważnego nie wygrał, ale prezentował się niezwykle dobrze. Każdy zespół na świecie chciałby mieć tego defensora, ale Lahm prawdopodobnie pozostanie wierny Bayernowi do końca kariery. Ciekawe, czy doczeka się kiedyś zwycięstwa w Lidze Mistrzów? W tym roku zabrakło bardzo niewiele.
Jędrek Ostrowski: Był po prostu najlepszym prawym obrońcą na świecie w 2012 roku. Szczerze przyznam, że nie widziałem wielu występów Bayernu Monachium, ale jak już oglądałem - Lahm był zawsze kluczową postacią, zarówno w defensywie jak i ofensywie. Bez tego zawodnika Bayern nie byłby o krok od zdobycia Ligi Mistrzów. Mam nadzieję, że jednak w tym roku Lahm będzie musiał zadowolić się drugim miejscem, a na fotelu lidera na tej pozycji będzie zasiadał Piszczek.
Środkowy Obrońca:
Mats Hummels (Borussia Dortmund / Niemcy)
Mikołaj Wojciechowski: Hummels powtórzył udany sezon i tym razem z Borussią udało mu się sporo. Wywalczył dublet i pojechał na Euro 2012. W obronie solidny - trudno go przejść i sporo myślący. Potrafi odebrać piłkę i momentalnie zapoczątkować kontrę precyzyjnym poaniem. Ma 24 lata, a chcą go chyba wszystkie kluby na świecie. Wychowanek Bayernu Monachium jest świetny, a będzie jeszcze lepszy. Czy mam jakiś innych faworytów na pozycję stopera? Chciałbym tutaj wyróżnić jeszcze kilku zawodników. Wspaniale grają David Luiz i Mamadou Sakho, oni się jeszcze rozwiną i wiele osiągną. W Dortmundzie Hummelsowi kapitalnie asystuje Subotić. Jest to jednak bardziej rzemieślnik. W Barcelonie i kadrze Hiszpanii rządzi Pique. Jednak najlepszy w roku 2012 był Mats i należy mu się wyróżnienie. Poza tym - to właśnie jego występy Polacy oglądają najczęściej w TVP.
Jędrek Ostrowski: Choć wielu jest w tej chwili piłkarzy, którzy zasługują na bycie najlepszym środkowym obrońcą w 2012 roku, to jednak zdecydowaliśmy się na wybór Hummelsa. Dlaczego? Odpowiedź jest prosta - fenomenalna gra Borussi Dortmund to nie tylko Lewandowski, Reus czy Piszczek. To przede wszystkim znakomita postawa formacji defensywnej, której liderem jest właśnie ten utalentowany Niemiec. Mats nie boi się grać niezwykle ryzykownie, ale robi to z ogromną precyzją i dokładnością. Jego największym atutem jest walka ciałem, na co pozwalają mu doskonałe warunki fizyczne (192cm, 90kg). Dobry start drużyny z Zagłębia Ruhry w Lidze Mistrzów, na pewno pomoże Hummelsowi na transfer do lepszej ligi. Sporo mówi się ostatnio o zainteresowaniu dobiegającym z niebieskiej części Manchesteru. Czyżby w City szykowano najlepszą obronę na świecie Hummels - Kompany? Czas pokaże.
Lewy obrońca:
Jordi Alba (Valencia CF/ FC Barcelona // Hiszpania)
Mikołaj Wojciechowski: Nie ukrywam, że z Jędrkiem spieraliśmy się o lewego obrońce w naszej jedenastce. Ja typowałem Ashleya Cole'a z Chelsea (na miejsce w "11" miałby szansę też wspaniały Marcelo z Realu, ale na początku rundy jesiennej złapał kontuzję). Jędrek był zdecydowanym zwolennikiem Alby, którego dokonania ja również doceniam. Ostatecznie postanowiliśmy wybrać właśnie Jordiego Albę, głównie ze względu na zdobycie mistrzostwa Europy i szybkie wywalczenie miejsca w pierwszym składzie FC Barcelony. Alba jest klasycznym przykładem nowoczesnego lewego obrońcy. Nie ogranicza się do odbioru piłki, często wychodzi wyżej. Z przodu nie zawsze biega po linii prostej - stara się rozgrywać, pokazywać się do gry (fajnie by to rozrysował na tablicy Pan Jacek Gmoch). "Żordi Albes" (pod takim pseudonimem można go obejrzeć w licznych meczach Barcelony pokazywanych na antenie TVP) ma bardzo dokładne wrzutki i doskonały przegląd pola. To bardzo niewygodny przeciwnik, ponieważ jego rywale nie mogą myśleć tylko o grze ofensywnej. Zanim zaatakują, muszą zabezpieczyć tyły. Może grać na lewej obronie, ale też i na boku pomocy. Jeszcze się rozwinie!
Jędrek Ostrowski: Jedno z największych odkryć 2012 roku. Jeszcze 12 miesięcy temu nie przypuszczałem, że ten zawodnik mógłby się znaleźć u mnie w 11-scte roku. Hiszpan idealnie pasuje do definicji tzw. współczesnego bocznego obrońcy. Do dobrej gry w defensywie, dokłada on cegiełkę w postaci znakomitego ciągu na bramkę przeciwnika, mając przy tym na koncie wiele asyst. Jego atutem jest także celność podań i doskonałe 'czucie' piłki. Do poprawki Hiszpan koniecznie musi zapisać walkę w powietrzu, bo to zdecydowanie u niego 'leży'. Jeśli jednak Alba nadal będzie się rozwijał w tak zatrważającym tempie, to wkrótce może on wkrótce wyrosnąć na znakomitego piłkarza.
Środkowy pomocnik:
Xabi Alonso (Real Madrid / Hiszpania)
Mikołaj Wojciechowski: To był rok byłego piłkarza Liverpoolu. Xabi poprowadził Real Madryt do mistrzostwa Hiszpanii, był liderem kadry na Mistrzostwach Europy. Dbał o defensywę, ale też sporo rozgrywał i strzelał. Na polsko-ukraińskim turnieju prezentował się znacznie lepiej od starzejącego się już Xaviego. Grał energiczniej i silniej. Z zaangażowaniem. Xabi Alonso od dawna jest w znakomitej dyspozycji fizycznej. Jego podania są zawsze dokładne, a boiskowa ruchliwość zawsze stwarza problemy kryjącym go zawodnikom rywala. To od Xabiego zaczyna się obrona Realu. To Xabi rozpoczyna atak Realu.
Jędrek Ostrowski: W Madrycie kibice mówią na niego "Generał". Dlaczego? Bo Xabi Alonso to mózg Realu Madryt. I nie ma w tym ani krzty przesady. Ten doświadczony Hiszpan to mur nie do przejścia w środku pola, ale to nie jedyny jego atut. Alonso potrafi również fenomenalnie obsłużyć partnerów na boisku, a także huknąć jak z armaty, o czym od czasu do czasu możemy się przekonać. Na Euro 2012 w ekipie Hiszpanów był wyróżniającą się postacią i nawet trudno sobie wyobrazić triumf tej drużyny, jeśli na boisku nie byłoby właśnie "Generała". A jeśli sam Mourinho uważa go za jednego z najlepszych zawodników globu na swojej pozycji... to cóż więcej dodać.
Środkowy pomocnik:
Andrea Pirlo (Juventus Turyn / Włochy)
Mikołaj Wojciechowski: Jak dla mnie - najlepszy zawodnik Euro 2012. Podał piłkę do Antonio Di Natale, który strzelił gola Hiszpanii w fazie grupowej. Strzelił cudownego gola z rzutu wolnego Chorwatom. Dominował i zaliczył asystę w meczu z Irlandią. Doskonale radził sobie w meczu z Anglią, skutecznie wykonał rzut karny. Nie przestraszył się Niemców, przeciwko którym oprócz wspaniałych podań, pokazał wiele dobrych zagrań defensywnych. W finale też nie szło mu najgorzej. Zawinili bardziej jego koledzy, którzy nie byli w stanie wykończyć kilku jego fantastycznych zagrań. W piłce klubowej też osiągnął dużo. Z Juventusem wygrał Serie A 2011/12, a po rundzie jesiennej 2012 jego zespół również jest na pierwszym miejscu. Własnie dzięki Andrea Pirlo. Maestro! Silvio Berlusconi musi być na siebie bardzo zły, że puścił ze swojego AC Milan takiego zawodnika za darmo do Juventusu. Pirlo to piłkarski fenomen - mimo tego, że często odchodzi do drużyny największego rywala (grał w Internazionale Milan, AC Milan i Juvetusie), to cieszy się w całej Italii ogromnym szacunkiem i ma status piłkarskiego boga.
Jędrek Ostrowski: Juventus Turyn został niedawno ogłoszony najlepszą drużyną mijającego roku. I nie jest to dziwne. "Stara Dama" przeszła swoiste katharsis, wygrywając z łatwością Serie A w sezonie 2011/2012, a w tym sezonie pewnie krocząc do 1/8 Ligi Mistrzów, zajmując 1 miejsce w grupie z Chelsea Londyn czy Szachtarem Donieck. Kto jest głównym architektem tych sukcesów? Andrea Pirlo, który po transferze do Turynu, przeżywa swoją drugą młodość. Ten 33-letni Włoch słynie z fenomenalnych, niezwykle precyzyjnych podań, które otwierają drogę do bramki napastnikom. Sam byłem na meczu Hiszpania - Włochy w fazie grupowej (siedziałem za bramką) i miałem doskonały widok do obserwacji gry Pirlo. Każde jego podanie zawsze trafiało do jego kolegi, a każdy kontakt z piłką był niezwykle groźny. I to podanie do Di Natale przy bramce na 1:0... Poezja. Przy tym wyborze, nie mieliśmy z Mikołajem nawet najmniejszych wątpliwości. Najlepszy piłkarz Serie A w poprzednim sezonie i Euro 2012, zdecydowanie zasłużył na trafienie do tej jedenastki.
Ofensywny pomocnik:
Frank Lampard (Chelsea Londyn / Anglia)
Mikołaj Wojciechowski: AVB odsunął go od składu Chelsea i źle skończył. Di Matteo przywrócił go do jedenastki i zaszokował cały piłkarski świat. Okazało się, że 34-letni Frankie nadal potrafi dominować, biegać przez 90, celnie podawać i strzelać. Chelsea wygrało Puchar Anglii i przede wszystkim - Ligę Mistrzów! W lecie Lampard nabawił się kontuzji uda na treningu kadry i nie pojechał na Euro. Jego miejsce zajął Jordan Henderson, a efekt jest nam wszystkim znany - totalna klapa. Jesień dla Lamparda również była całkiem udana. Jeśli grał, to Chelsea wygrywała. Kiedy nie występował, to klub z Londynu przegrywał. Ligowy Lampard w sezonie 2012/13 (stan na 05.01.2013)? 12 spotkań (7 w pierwszym składzie), 6 goli i 81,5% celnych podań. Franek King! Teraz podobno chce zgodzić się na trzykrotną obniżkę pensji. Legenda Chelsea! Wychowanek West Hamu.
Jędrek Ostrowski: Być może Xavi lub Iniesta bardziej zasługiwali na nominację do 11-stki Roku 2012 wg. Podbramkowo. Ale obecność Lamparda, to nagroda dla całej ekipy Chelsea Londyn, za zdobycie swojego pierwszego trofeum Ligi Mistrzów. To kolejny weteran po Pirlo w środku pola, który pomimo 34-lat na karku gra jak niejeden młodzian. Lampard, który ostatnio znajduje się na zakręcie 'kontraktowym' wciąż udowadnia Nam, że Chelsea bez niego może dużo stracić. On wciąż asystuje, strzela gole, prowadzi grę "The Blues" w środku pola. Żywa legenda Chelsea Londyn. Gratulacje Frank!
Ofensywny pomocnik :
David Silva (Manchester City / Hiszpania)
Mikołaj Wojciechowski: Mózg Manchesteru City, wychowanek Valencii CF. Zawodnik jakieś 46 razy lepszy od Samira Nasriego. Kreatywny ofensywny pomocnik obdarzony doskonałym dryblingiem, sporym przeglądem pola i umiejętnością strzelania goli. Skarb dla każdego zespołu, diament reprezentacji Hiszpanii. Kadra Hiszpanii gra systemem taktycznym podobnym do stosownego w FC Barcelonie, zaś trener Del Bosque przed Euro zastanawiał się "kogo by tu wybrać Messim?" (bo przecież Messi to Argentyńczyk). Padło na Davida Silvę, który napastnikiem został z konieczności i jako "farbowany Messi" prezentował się całkiem nieźle. Został po raz kolejny Mistrzem Europy. Po Euro nadal prowadzi grę "The Citizens", nadal dominuje. Może kiedyś zostanie wybrany najlepszym piłkarzem świata?
Jędrek Ostrowski: Kiedy przechodził do Manchesteru City, wielu wytykało go palcami i przepowiadało koniec 'profesjonalnej' kariery, zarzucając mu chciwość i chęć szybkiego dorobienia się pieniędzy. Silva jednak robił swoje i między innymi dzięki jego bardzo dobrej postawie "The Citiziens" mogli świętować pierwsze mistrzostwo kraju od wielu, wielu lat. Na Euro del Bosque przypisał mu łatkę "farbowanego Messiego" i według mnie, Hiszpania nie wykorzystała w pełni jego ogromnego potencjału. A ten zawodnik jeszcze nie pokazał wszystkiego, czego potrafi. Mimo fantastycznej postawy w Premier League, idealną ligą dla Silvy jest La Liga. Więc pytanie na przyszłość w przypadku tego zawodnika, pozostaje tylko jedno: Real czy Barcelona?
Prawy Napastnik:
Lionel Messi (FC Barcelona / Argentyna).
Mikołaj Wojciechowski: Jaki Messi jest - każdy widzi. W roku 2012 zdobył mało pucharów, ale to on strzelał gole. Strzelał i strzelał i strzelał. A co więcej - czasami też asystował, bo nie jest samolubem. 91 goli w roku robi wrażenie. Taki zawodnik musi być w naszej jedenastce. Chociaż... Messi nigdy nie był moim faworytem. Niby reklamuje Pepsi, a tak naprawdę to pewnie wcale jej nie pije. Niby jest najlepszym piłkarzem świata, ale z reprezentacją Argentyny jeszcze świata nie podbił. Byłbym jednak szaleńcem, gdybym nie umieścił go w naszej jedenastce. Jędrek pewnie uważa podobnie.
Jędrek Ostrowski: Jędrek uważa podobnie. Nie jestem i może nigdy nie będę fanem Barcelony, ani zwolennikiem Leo Messiego. Ale co bym o tym zawodniku nie powiedział, Messi to piłkarski geniusz naszych czasów. Argentyńczyka trzeba doceniać, kto tego nie robi - niech lepiej już dziś skończy interesować się futbolem. Czucie piłki, drybling lewą/prawą nogą, finezja, ustawianie się, podawanie, czasem nawet gra głową (sic!)... Czy jest coś czego Messi nie potrafi? Obawiam się, że nie.
Środkowy Napastnik:
Zlatan Ibrahimovic (AC Milan / PSG // Szwecja)
Mikołaj Wojciechowski: Zlatan wiosną jako jedyny ciągnął AC Milan do przodu w Serie A. Nie udało się obronić mistrzostwa Włoch, ale Szwed został królem strzelców Serie A. Na Euro 2012 pełnił rolę rozgrywającego reprezentacji Szwecji i dopiero w ostatnich minutach Mistrzostw wystąpił "na szpicy". Kadra Szwecji oczywiście odpadła (bo nie ma tam żadnych innych gwiazd, a drużyna Zlatana znalazła się w "Grupie Śmierci"), ale to własnie Zlatan strzelił najpiękniejszego gola Mistrzostw! Po Euro, Ibrahimovic zaskoczył wszystkich i przyjął ofertę z PSG. W nowym klubie stał się prawdopodobnie najlepiej zarabiającym piłkarzem na świecie. I największą Gwiazdą Gwiazd PSG. Ze Zlatanem na boisku, PSG dominuje. Jeśli jednak Szwed nie może wystąpić, to drużyna trenera Ancelottiego całkowicie się gubi i Paryżanie stają się chłopcami do bicia. Po rundzie jesiennej, Zlatan jest absolutnym liderem klasyfikacji strzelców Ligue 1 (18 goli, drugi w tej dziedzinie jest Gomis z 11 bramkami na koncie). A PSG jest liderem ligi. Niedawno Ibra strzelił w sparingu 4 gole kadrze Anglii (jeden z nich jest absolutną Bramką Roku 2012). LM? Ibra chce ją wygrać, w obecnych rozgrywkach jest... asystentów z 5 asystami i 2 bramkami na koncie. Mój ulubiony zawodnik w "Jedenastce Roku Podbramkowo".
Jędrek Ostrowski: Tutaj doszło do kolejnego małego sporu, między mną a Mikołajem. Na miejsce w 11-stce roku zasługiwał również Falcao, Van Persie czy Aguero... Ale padło na charakternego Szweda. Dlaczego? Zlatan był najjaśniejszą gwiazdą AC Milanu - zostając tym samym królem strzelców Serie A. Dodatkowo zdobył najpiękniejszą bramkę Roku 2012, a to zdecydowanie zasługuje na uznanie. Bo kto inny zdecydowałby się na strzał w takim meczu i to w taki niekonwencjonalny sposób? Trzeba mieć coś poprzestawiane w głowie... ale oprócz tego, Ibra ma niesamowity instynkt strzelecki. Jego wadą na pewno jest ciągła zmiana klubów. Być może w końcu petro-dolary szejków z PSG, zatrzymają tego Obieżyświata na dłużej w klubie.
Lewy Napastnik:
Cristiano Ronaldo (Real Madryt / Portugalia)
Mikołaj Wojciechowski: CR7 wiosną błyszczał w La Lidze i strzelał mnóstwo goli. Był najgroźniejszym i najefektowniej grającym piłkarzem drużyny Jose Mourinho. Został Mistrzem Hiszpanii. Jako lider reprezentacji Portugalii pojechał na Euro i stopniowo się rozkręcał. Chociaż Portugalia zbyt dużo nie osiągnęła, to postawę Cristiano należy ocenić... hmm... raczej "in plus". Jesienią już tak bardzo nie rządził w Realu, ale cała drużyna Realu od dłuższego czasu przechodzi kryzys. Cristiano jest coraz częściej smutny, a niektórzy chcą jego odejścia. Uważam, że już niedługo czekają go lepsze chwile. Kto w "jedenastce" jeśli nie Cristiano Ronaldo? Ja bym dał Neymara - "władcę" brazylijskich muraw lub Falcao. Robin Van Persie? Van Persie niczego poważnego nie wygrał i zawiódł na Euro 2012.
Jędrek Ostrowski: Cristiano Ronaldo. Najbardziej znienawidzony piłkarz świata, szczególnie przez wszelkich piłkarskich hejterów. Na co tym sobie zasłużył? Szczerze nigdy nie umiałem sobie na to odpowiedzieć. Portugalczyk doszedł do miejsca w którym się znajduje, niezwykle ciężką pracą, a teraz zbiera z tego profity. Bez niego Real Madryt by nie istniał, myślę nawet, że miałby problem z zakończeniem sezonu w pierwszej trójce La Liga. Wielu zarzuca mu brak formy w ostatnim czasie, jednak warto przypomnieć, że Ronaldo nadal jednym z najlepszych zawodników na świecie. I pewnie jeszcze długi czas będzie.
Ławka rezerwowych:
Manuel Neuer (Bayern Monachium),
Ashley Cole (Chelsea Londyn),
Vincent Kompany (Manchester City),
Andres Iniesta (FC Barcelona),
Yaya Toure (Manchester City),
Sergio Aguero (Manchester City),
Radamel Falcao (Atletico Madryt).
Trener Roku: Roberto Di Matteo (Chelsea Londyn)
Drużyna Roku: Chelsea Londyn
Odkrycie Roku: Isco (Malaga CF / Hiszpania)
Jędrzej Ostrowski Mikołaj Wojciechowski
